Het logo is vrij te gebruiken (klik op een foto voor een grotere versie)
De volgende foto's zijn vrij te gebruiken (klik op een foto voor een grotere versie)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
)
Recensie Lege Zaal, verschenen in MusicFromNL
Recensie Smaakmakers , verschenen in Heaven (popmuziek voor volwassenen)
*Alles over de Wim van der Horstactie vind je hier.
Fragment radiointerview Boschtion, januari 2009 n.a.v. release SMAAKMAKERS
Interview in de Sleutel, naar aanleiding van de cd Smaakmakers, februari 2009
In een beschrijving van 50 jaar Nederpop staan we bij de aanraders!
Interview in Het Stadsblad ('s-Hertogenbosch) of kijk op de webversie
Persbericht " Zout smaakmaker op vurig Broellipop"
Fragment radiointerview Boschtion, januari 2008
Persbericht / interview regiokrant "De Sleutel", september 2007
Foto gemaakt eind augustus 2007 voor het Brabants Dagblad
Foto concert Broellipop, Geffen 15 augustus 2006
(MusicfromNL) "Het kersverse tweede album van Zout
is getiteld 'Lege Zaal' en bevat twaalf gloednieuwe Nederpop songs. De
opvolger van 'Smaakmakers' kenmerkt zich door dat typische geluid, dat
we onder andere ook kennen van bands zoals Van Dik Hout en IOS.
Gevoelige, heldere Nederlandstalige teksten die in je hoofd worden
gestampt met een popmelodie en een rockbeat. Marino van Liempt (zang,
gitaar), Roy op ten Berg (gitaar, koor), Jack de Graauw (bas, koor),
Remko Gouw (drums, koor) en Peter van Kreij (toetsen, accordeon) voeren
je een dozijn maal mee naar thema's als liefde, verlatenheid, leugens
en het leven zelf. En dat doen ze op een heel herkenbare en mooie
manier.
Allereerst even over de cd zelf: de opnamen zijn gedaan in ons eigen
kikkerlandje, het geheel is gemastered in Amerika en in Tsjechië
mochten de persen draaien voor de productie van het schijfje. Da's
behoorlijk internationaal voor een cd die in eigen beheer is
uitgebracht en dat is tevens het verwonderlijke eraan, want als je als
band zó'n herkenbaar en professioneel geluid weet te brengen (horen is
geloven) dan vraag je je serieus af waarom er nog niet bij een groot
label is getekend.
Al bij de eerste tonen van 'Als Ze Binnenkomt' heb je het gevoel dat je
de muziek al eerder hebt gehoord; het klinkt bekend in de oren. Het
klinkt gelikt en vertrouwd, maar het is toch echt nieuwe muziek van
Zout zelf. En daar schuilt hem dan ook de kneep. Er wordt creatief
omgegaan met het fenomeen Nederpop en de verhouding tussen popmelodie
en rockgitaar is prima in balans, zoals je dat ook kunt horen in 'Lege
Zaal', waar het tempo wat lager wordt gehouden. Ook een retro
elpee-krasje en een "pa-pada-paa-dada"-koortje ontbreken niet in 'Deze
Liefde'. Of wat te denken van de combinatie van kabbelend water en een
piano? 'Zwijgend Water' is een wat zwaarder, meer beladen nummer maar
met een haast hypnotiserende ondertoon en hoe even later de gitaar een
refrein kan optillen in een explosie van rauw geluid, daar krijg je
gewoon kippenvel van. 'Voorbij' is het laatste nummer op deze
langspeler en dat houdt het simpel bij een akoestische gitaar en zang
tijdens de intro. Met een prachtig gevoelige tekst die er niet om liegt.
Zout klinkt fantastisch. Het album is tot in de puntjes verzorgd en de
nummers zijn stuk voor stuk geweldig uitgewerkt. Het geluid leeft en
klinkt erg herkenbaar; de dynamiek van zowel het zingen als het spelen
is top en je denkt soms even dat je naar een liveshow zit te luisteren.
Hoewel het Nederpop geluid een beproefd concept is, knalt 'Lege Zaal'
aan alle kanten en Zout verdient een groot publiek om het gebodene aan
te presenteren. Zoek ze op en overtuig jezelf!"
(Heaven nr3.
2010) "Voor de Brabantse vijfmansformatie Zout is Lege Zaal de
eerste volledige cd, nadat de groep vorig jaar debuteerde met het
sterke visitekaartje Smaakmakers. Daarop stonden vijf sterke liedjes
die stilistisch diverse kanten uitschoten. Op Lege Zaal hebben de vijf
door de wol geverfde muzikanten kleur bekend en zich gericht op stevige
rock, waarvoor de ritmesectie Jack de Graauw (bas) en Remko Gouw
(drums, percussie) een stevig fundament neerleggen, waarop gitarist Roy
Op ten Berg zijn smaakvolle solo’s uitvent terwijl toetsenist Peter van
Kreij sfeerverhogende accenten zet; tel daar de vocale souplesse van
zanger/componist Marino van Liempt bij op en je hebt een band die uit
het juiste rockhout is gesneden. De nieuwe geluidsdrager heeft al een
flinke wereldreis achter de rug: opgenomen in drie dagen tijd in
Nederland, gemastered in Amerika en geperst en gedrukt in Tsjechië.
Lege Zaal telt elf nieuwe composities, terwijl het schitterende nummer
De Waas dubbelt met Smaakmakers. Hoogtepunten op dit prima werkje zijn
Als Ze Binnenkomt, Man Van Deze Wereld, het titelstuk (met grappig
eind), Deze Liefde, Tot De Zon Komt en het lieve akoestische Voorbij.
Met deze schijf in de schappen hoeft Zout in ieder geval niet bang te
zijn om te moeten spelen voor lege zalen!"
Tot dusver de veren in onze kont!
Maar zoals u weet: smaken verschillen :-) ...
(DaMusic
7 mei 2010)
Met een mooie, begeleidende brief ontvingen wij 'Lege Zaal' van Zout,
een band van Nederlandse origine die nieuwsgierig is hoe zijn tweede
album hier in België ontvangen zal worden. U vraagt, wij draaien! Maar
eerst een kleine uiteenzetting over Nederlandstalige muziek van
Hollandse makelij.
Artiesten zoals Boudewijn De Groot en Doe Maar! weten wij best te
smaken, en dit om minstens drie redenen. Grootst mogelijk struikelblok
is dat toch wel hatelijke Hollandse accent - sorry Noorderburen - dat
bij bovenstaande artiesten niet of eerder in beperkte mate aanwezig is.
Ten tweede is er de muzikale kwaliteit: die zit immers wel snor bij de
aangehaalde artiesten. En dan hebben we nog de teksten: als die in je
moederstaal geschreven zijn, let je maar beter verdomd op wat je zingt.
Je kan het immers minder makkelijk camoufleren dan in het Engels.
En dus voelt u ons al komen: Zout haalt een ruime onvoldoende op die
drie criteria. Zanger Marino van Liempt stoot Marco Borsato keihard van
de troon als het aankomt op "irritante wijsjes zingen". Muzikaal kunnen
we het geheel klasseren onder de noemer "belegen rock": drums met
weinig pit, saaie en ongeïnspireerde gitaarsolo's, voorspelbare
songstructuren. Meligheid? Ja hoor, ook die ontbreekt niet: foute
koortjes, een boogiepiano en een eighties keyboard dat af en toe de
andere instrumenten vervoegt. Zoals Kolonel Kurtz het in 'Apocalypse
Now' treffend verwoordde: "The horror, the horror".
Komen we vervolgens aan het laatste punt van ons betoog, dat we kracht
bijzetten door een citaat uit Deze Liefde: "Het is niet te geloven -
Ben totaal ondersteboven - Word bedrogen door mijn ogen - Ben betoverd
door de goden - Ik kan mijn oren niet geloven." U wilt de heren nog een
kans geven? Goed, dan gaan we nog even door: "Twijfel aan mijn
denkvermogen - Het is toch echt niet te geloven - Ben totaal
ondersteboven - Honderdduizend regenbogen." En nee, dat van die
regenbogen hebben we écht niet zelf verzonnen!
Als Zout zijn geluk hier wil beproeven, zou de titel van zijn cd plots
wel eens pijnlijk realistisch kunnen worden. En als ook de Hollanders
zelf het niet lusten, is er nog altijd Zuid-Afrika als afzetmarkt.
Hoewel wij eerder opteren voor een figuurlijk nekschot. Alles voor de
goede smaak. (David Ardenois)
(MusicfromNL)
ZOUT - 'BITTERZOET'
7 mei 2011, 13:27 | rubriek: Recensies | door: René van Hoesel |
stijl: pop/akoestisch
wat: cd
label/eigen beheer: eigen beheer
Binnen een tijdsbestek van één jaar is het Brabantse Zout weer terug
met hun inmiddels derde album getiteld 'Bitterzoet'. Nadat we reeds
waren overtuigd van hun capaciteiten met het vorige album 'Lege Zaal',
een Nederpop album van hoge kwaliteit, krijgen we ditmaal een heel
andere kant van de band te horen, namelijk akoestische gitaarpop.
Remko, Jack, Peter, Roy en Marino komen met tien hele mooie nummers,
die persoonlijk en heel herkenbaar aandoen met een zomers en zorgeloos
geluid. Wat een verschil met 'Lege Zaal', waar gitaarrrock vooral de
boventoon voerde. Nu laat het vijftal zich van een heel andere kant
horen en dat klinkt in eén woord fantastisch. Het contrast is dus groot
met de vorige langspeler, maar zeker niet minder indrukwekkend.
Liedjes over liefde, over keuzes maken, over drank, over leugen en
waarheid, gebracht op een haast intieme manier met slechts piano,
gitaar, percussie en een basriff. Zó eenvoudig kan mooi klinken.
Marino's stem gidst ons nummer na nummer door tekst en emotie. De band
tussen moeder en dochter wordt duidelijk in 'De Rups' verwoord. Hoe
mensen kunnen groeien en hetzelfde kunnen zijn. 'Ritme Van Je Hart'
gaat over een stel verliefde mensen, waarin ook een schitterende
instrumentale tweede helft zit verwerkt. Nummers die er ook
overduidelijk tussenuit springen, zijn bijvoorbeeld 'Jessica Of Ankie'
waarbij een jongen niet kan kiezen tussen twee liefdes en 'Zul Je Aan
Me Denken', waarin iemand vraagt te overleven in de nagedachtenis. Ook
dranken als whisky en bier blijven niet onbezongen.
Zoals gezegd zijn we zeer onder de indruk van het werk wat Zout
aflevert. Waar voorganger 'Lege Zaal' een combinatie van Nederpop en
rock was, is 'Bitterzoet' een prachtig mooi en intiem aandoend album
geworden. De band bewijst wederom niet alleen van alle markten thuis te
zijn, maar vooral ook in staat te zijn geweldige hedendaagse
Nederpopsongs neer te zetten. We kunnen het album alleen maar van harte
aanbevelen.