www.zoutonline.nl

TEKSTEN

Onder elkaar vind je hier de teksten van onze cd's

VAN DE CD 'BITTERZOET'

De rups
(Marino van Liempt)

Ze komt thuis, zegt niet zoveel
Maar ze wordt verraden door haar glimlach
Waarmee ze had verleid
Zo schitterend als haar oogopslag

Aan het ontbijt, ze neemt wat melk
Ze is nog moeders kleine meid
Al durft haar moeder niet te kijken
Naar haar dochter en de waarheid

En de rups werd een vlinder
Het kind dat werd wat ouder
De onschuld werd de kennis
En het meisje werd een vrouw

In haar mondhoek kleeft wat melk
Moeder komt met een zakdoek aan
Ze veegt de lippen van haar dochter schoon
Dat had ze lang niet meer gedaan

Zij kijkt haar moeder in de ogen
Moeder aait haar door haar haar
Ze noemt haar dochter ‘jongedame’
En z’ omarmen elkaar

Twee vlinders voor wie de tijd heel even stilstaat
Die vliegen door een paradijs die alleen voor hen bestaat

Ritme van je hart
(Marino van Liempt)

Waar kom je vandaan
Hoe ben je gekomen
Je ligt hier nu naast me
Of kan ik dit dromen

De wind raakt je aan, maar heel zacht
Je mompelt nog wat
En onder het licht, van de maan
Luister ik naar het ritme van je hart

Je draait je om
En ik ben verloren
Het licht in je ogen
Dat mij kan doorboren

Je fluistert mijn naam en glimlacht
Hier liggen we samen
Ik raak je aan je trilt zacht
Kan liefde beamen ...amen

Heel zacht, heel zacht

Heel zacht, heel zacht (Het ritme van je hart)
Heel zacht, heel zacht (Het ritme van de nacht)

Aan de hemel
(Marino van Liempt)

Kijk, daar loop je op de gang
En praat tegen een man
Maar ik zie hem niet staan
Voor je staat je oudste dochter
Al zie je haar niet staan
Je kent niet eens haar naam

Als je aan de hemel staat
Mama ken je dan je naam
En weet je weer waarom ik ondanks alles altijd van je houd
Als je aan de hemel staat
Mama ken je dan je naam

Vroeger was je zo eenvoudig
Zei, doe nou maar gewoon
Dan doe je gek genoeg
En nu praat je in jezelf
Geeft antwoord op een vraag
Die niemand aan je vroeg

Soms heb je de rust gevonden
Zing je kinderliedjes mee
En lacht om de tv
Maar dan die angst weer in je ogen
Als je naar de muren kijkt
En alles anders lijkt

Kluizenaar
(Marino van Liempt)

Noem mij een zwerver, noem mij een cowboy
een astronaut, noem mij maar een vogel

Laat mij geloven in verzonnen verhalen
Geen sterren of regels om mijn koers te bepalen

Genoeg aan het licht van een glimp van de maan
Genoeg aan de schaduw waarin ik mag staan
Ik laaf me met water, ik voed me met brood
Niet bang voor het leven, niet bang voor de dood

Op weg naar het altijd op weg naar het nooit
Gewichten en zorgen van me afgegooid

Dansen met zwanen en zwemmen met wolven
In het vuur van rode golven

Alleen op het water in een door mij bedachte boot
Te groot voor het kleine, te klein voor het groot

Genoeg aan het licht van een glimp van de maan
Genoeg aan de schaduw waarin ik mag staan
Ik laaf me met water, ik voed me met brood
Niet bang voor het leven, niet bang voor de dood

Geen wereld met wetten geen stad van geboden
Geen regels, instructies, geen protocollen

Geef mij de ruimte om in te bestaan
Wars van bezit en van eigenwaan

Niets overwogen, alles zonder structuur
Laat me op zoek gaan naar het koudste vuur

Genoeg aan het licht van een glimp van de maan
Genoeg aan de schaduw waarin ik mag staan
Ik laaf me met water, ik voed me met brood
Niet bang voor het leven, niet bang voor de dood

Op zoek naar het alles op zoek naar het niets
In mij opgesloten of juist expliciet

Zul je aan me denken
(Marino van Liempt)

Nu de zon de laatste toppen doet verdwijnen
En de kou mijn warme adem neer doet slaan
Zie ieder die ik heb gekend verschijnen
Nu alles hier in rook lijkt op te gaan

Er wordt een weg gemaakt van sterren en planeten
Begin en einde grijpen in elkaar
Versmelt het leven in een groot vergeten
‘Hoop’ wordt ‘zeker weten’ … maar

Zul je aan me denken
Als ik ben gegaan
Zul je aan me denken
Laat mij bestaan

Toneelstuk met gesloten deuren
Herhaalt zich tot in den treure
Zonder dat er iets gebeurt

Leugen en waarheid
(Marino van Liempt)

‘k Probeer met je te leven
zonder je te leven
het lukt me steeds maar even
Mezelf een plaats te geven
Zo benauwd zo benauwd

Probeer ons een kans te geven
Naar een evenwicht te streven
Met genoeg van mij, genoeg van jou
Man en vrouw
Zo benauwd zo benauwd

En je kijkt me aan
En je ziet dat ik mijn best doe
Ik wil niet gaan, ik wil niet
En we zien elkaar
En hoe we ook ons best doen
Het lukt ons niet, het lukt niet!

Laten wij maar kiezen voor waardigheid
Ik kan de pijn niet dragen
Met jou nog meer dagen
Zal ik dan maar gaan
Weg bij jou
Veel te benauwd, te benauwd

We zitten klem tussen leugen en waarheid

Whisky en bier
(Marino van Liempt)

Kom mensen en luister naar wat ik vertel
De waarheid die wint, al is de leugen zo snel
Ik leefde voorspoedig maar was niet voldaan
Ik voelde een vacuüm in mijn bestaan

Ik wilde betekenis tot iedere prijs
Nam een beslissing en ging toen op reis
Want ik leefde losbandig en voor het plezier
En ik gaf al mijn geld uit aan whisky en bier

Ik ging naar het klooster en vroeg er om raad
Hij zei: jij bent vast op de vlucht voor het kwaad
Jij bent Gods tempel, je lijf is zijn huis
Ik keek toen naar binnen maar God was niet thuis

Ik werd veel te lijvig en wilde meteen
aan de lijn, na een week was ik vel over been
Ik wil wel gezond, maar niet op deze manier
Dus kwam ik weer terug op mijn whisky en bier

Ik weet dat geluk hem in kinderen zit
En trouwde een maagd in een jurk, hagelwit
Ze baarde de eerste en er volgden er meer
Maar ik haatte de geur van verschoning zo zeer

Besloot het te gooien op liefde en lust
En heb in die tijd alle vrouwen gekust
Ken alle bordelen en elk lekker dier
Maar verlangde nog steeds naar mijn whisky en bier

Jessica of Ankie
(Marino van Liempt)

Laat me je vertellen over welgebouwde Ankie
Ze zat daar in een park met een ijsje op een bankie
Ze zag mij ook wel zitten we begonnen een affaire
De koortsigheid was onbegrensd, totaal geen barrière

Na een week heb ik toen Jessica ontmoet
Haar kussen waren gloeiend en haar lippen waren zoet
Begeerte nam ons bij de hand en liet het paradijs zien
Jessica of Ankie, ik geef ze allebei tien

Dit probleem heb ik mijn leven lang gehad
Ik koos voor wit, maar au! daar lonkte weer het zwart
De kwestie is wel duidelijk: mijn moeite met te kiezen
Twijfel heeft de overhand, te bang ze te verliezen

Als ze danst
(Peter van Kreij en Marino van Liempt)

Ik zie hoe ze ligt met haar ogen gesloten
draait ze zich om met haar hand op haar schouder
Een veilig gevoel van beschermd zijn
Dromerig lokt ze mijn mond in haar richting
En glimlacht als ik dichterbij schuif
Dat veilig gevoel van compleet zijn

Als ze danst, danst ze met mij
Kust, vrijt, bestaat ze met mij
Je nam mijn hart onverwacht
En geeft mij kracht, geeft mij kracht…

Ze ligt op het gras
Met haar hoofd op haar hand
Ze kijkt naar de wolken en eet van haar broodje
Voel de zon die voor ons alleen schijnt
En in haar ogen zie ik sprookjesfiguren
Die zachtjes voorbijgaan in ’t hemelse blauw
Oneindig gevoel van bijeen zijn

’s Avonds dan loop je
met mij langs het water
De wind aait je haar en ik zoek je hand
Als toen we begonnen te leven
En in het café zie ik mannen stil kijken
Ik moet je beschermen, jij bent toch van mij?!
Het wonder is altijd gebleven

’s Nachts in ons bed
Dronken van adem
Kijk ik en voel ik hoe jij naar mij kijkt
Oneindig gevoel van bijeen zijn

Met mijn ogen dicht
(Peter van Kreij en Marino van Liempt)

Plannen maken doe ik niet, ik leef van uur tot uur
Altijd op de uitkijk voor weer een avontuur
Laat mij maar die dromer zijn, die niet besluiten kan
Kiezen voor een zekerheid, past niet bij deze man

Met mijn ogen dicht zal ik wachten op die trein
Hoewel ik zeker weet dat hij zijn einddoel nooit bereikt
Ik neem vertrouwen mee als ik alles achterlaat
Wachtend op een trein als het leven verder gaat

Als ik ’s avonds thuiskom, word ik door haar verwend
Huisje, boompje, beestje, klinkt dat u welbekend?!
Ergens in mijn achterhoofd bekruipt mij het gevoel
Dat al mijn denken overneemt, dat mij steeds overspoelt

VAN DE CD 'LEGE ZAAL'

Als ze binnenkomt
(Marino van Liempt)

Als ze binnenkomt
Klinkt de de ruimte als een ouverture
zwoele geuren warme kleuren
Als ze zachtjes fluistert
klinkt ze tien keer harder dan het binnenkomt
de woorden uit haar mond

Niemand die weet,
Wat ze doet, hoe ze heet
Waar ze woont, waar ze leeft
Of ze zijn het vergeten
Niemand die kent haar geheimen
Kan zomaar verschijnen
En als je dichtbij bent
Weer zomaar verdwijnen
Lost op in het niets
Als een zomerse bries

Mannen onrustig en
vrouwen jaloers
Maakt je gek, elke redelijkheid
raakt uit haar koers
Ieder begeert
En wordt gefascineerd
Wordt betoverd, maak mij je prooi
Tem en verover mij
Merk hoe ze kijkt
Hoe ze ieder ontwijkt

Man van deze wereld
(Marino van Liempt)

Je geeft je bloot in eenzaamheid
En sluit jezelf op in duizend dromen
Maar het gevoel dat wil nog steeds niet komen
Je vraagt je af: Wie ben ik echt?
en zoekt het antwoord in sjablonen
Hoe te vrijen, denken, werken,

Hij is een man van deze wereld
Man van deze tijd
Een man van deze wereld
Man van deze tijd

Nee het hoeft voor mij niet meer
Ik stop met tegen molens strijden
Ik zal me lijdzaam met de stroom mee laten drijven
Je geeft je bloot in eenzaamheid
En sluit jezelf op in duizend dromen
Maar het gevoel dat wil nog steeds niet komen

Ik ben een man van deze wereld
Man van deze tijd
Een man van deze wereld
Man van deze tijd

Als je nu bij me weg zou gaan
(Marino van Liempt)

Als jij nu van me weg zou gaan
Dan niet zonder slag of stoot
Als je nu bij me weg zou gaan
Laat me dan achter zonder hoop

Als je nu bij me weg zou gaan
Dan moet het dood zijn gegaan

Als je nu bij me weg zou gaan
Slaap dan nooit meer in mijn bed
Als je nu bij me weg zou gaan
Dan wil ik niet dat je me redt

Laat me sterven van de pijn
Met je nagels in mijn huid
Nooit als vrienden uit elkaar
Het is over en over en over en uit

Als je nu bij me weg zou gaan
Zorg maar dat je me dan haat
Als je nu bij me weg zou gaan
Dan is dit het resultaat

Tot de zon komt
(Marino van Liempt)

Stevig in het ritme van mijn levenslange lied
Kan ik niet ontkomen aan de greep, het lukt me niet
Terwijl ik word geduwd, gedwongen word te rennen
Probeer ik stil te staan, mezelf te leren kennen

Het einde van de race en ik kijk eens achteruit
Ik zie dan wat ik heb gemist en ik taxeer mijn buit
Terwijl ik juist zo bang was iets te missen op mijn baan
Maak ik mijn balans op, waarvoor ik ‘t heb gedaan

Dus dan wacht ik tot de zon komt
Tot de wereld weer bestaat
Laat die dag maar komen
Waarvoor ik leven ga
Dus pak mijn hand en ik neem je mee
Naar waar de dag ons voert
Dus we wachten tot de zon komt
En ik kruip naar je toe

Vannacht zag ik alleen de weg tot het einde van het licht
Hoewel ik steeds maar sneller ging, gelijk bleef het gezicht
Geen zin zonder verlangen door de tunnel van de nacht
Kwam een schreeuw van binnen die mij heeft bijgebracht

Het stuur naar rechts, ik minder vaart, de auto komt tot staan
Met hernieuwde krachten de ketting afgedaan
Aan de zwarte koele lucht mezelf overgegeven
In het schijnsel van de lampen kwam ik weer tot leven
Dus dan wacht ik tot de zon komt, tot de wereld weer bestaat
Laat die dag maar komen waarvoor ik leven ga
Dus pak mijn hand en ik neem je mee naar waar de dag ons voert
Dus we wachten tot de zon komt en ik kruip naar je toe

Hetzelfde gevoel
(Marino van Liempt)

Door de tunnel van de tijd
Plaats ik me voort voor altijd
Je zegt me dat ik overdrijf
Met mezelf in een strijd, die ik alleen leidt

Want als de zomer herfst wordt
Voor de zon de wolken komen
Als het regenbuien stort
Nou, dan worden golven hoger
En de wind danst door mijn haren
En is er niemand die mij stopt
Met nog altijd hetzelfde gevoel

Maar dan kom je weer voorbij
En verlost me met je schoonheid
En ik voel je hete lijf, als je vurig met míj vrijt

Nou dan stopt gewoon de tijd
en dan is het weer als altijd
Ja dan is er zuiverheid
van de liefde die altijd blijft

Lege zaal
(Marino van Liempt)

Sprakeloos en aangeschoten groeit het vuur in mij
Stukgebeten, bloedverloren komt het dichterbij
Tracht ik het motief te vinden, reden voor de strijd
Keer op keer als ik weer zie hoe jij niet verder kijkt

Al sta ik voor een lege zaal
Ik geef me bloot aan allemaal
Al sta ik voor een lege zaal
Al sta ik voor een lege zaal
Ik stel je bloot aan mijn moraal
Al sta ik voor een lege zaal

Hier op het toneel, in mijn theater van gelijk
Ga ik op mijn zeepkist staan, en schreeuw ik het voorbij
Probeer je te bevrijden uit je kleinburgelijkheid
De echo in de ruimte brengt me in verlegenheid

Deze liefde
(Marino van Liempt)

Het is niet te geloven
Ben totaal ondersteboven
Word bedrogen door mijn ogen
Ben betoverd door de goden
Ik kan mijn oren niet geloven
Twijfel aan mijn denkvermogen
Het is toch echt niet te geloven
Ben totaal ondersteboven
Honderdduizend regenbogen
Ik voel me als opnieuw geboren
Ik hoor dingen die niet horen

Het is niet te geloven
Niets dat ooit hetzelfde blijft
Herinneringen als altijd
Altijd met de blik naar voren
(want) We zijn misschien wat ouder
Weer wat wijzer uit de strijd
Het is niet te geloven
Ik voel me uitverkoren
Met nog een heel leven voor me
Voel ik me als opnieuw geboren
Als om me heen de lichten doven

Hoe kan deze liefde zijn?
Hoe kan deze liefde zijn?
In een wereld van leugens
een wereld van pijn, maar het verlangen voelt zo fijn
Hoe kan deze liefde zijn?

Leugen en waarheid
(Marino van Liempt)

‘k Probeer met je te leven
zonder je te leven
het lukt me steeds maar even
Mezelf een plaats te geven
Zo benauwd zo benauwd

Probeer ons een kans te geven
Naar een evenwicht te streven
Met genoeg van mij, genoeg van jou
Man en vrouw
Zo benauwd zo benauwd

En je kijkt me aan
En je ziet dat ik mijn best doen
Ik wil niet gaan, ik wil niet
En we zien elkaar
En hoe we ook ons best doen
Het lukt ons niet, het lukt niet!

We zitten klem tussen leugen en waarheid
We zitten klem tussen vrijheid en toegewijd

Laten wij maar kiezen voor waardigheid
Ik kan de pijn niet dragen
Met jou nog meer dagen
Zal ik dan maar gaan
Weg bij jou
Veel te benauwd, te benauwd

De waas
(Roy Op ten Berg)

De damp van kruit trekt langzaam op
Je woorden jagen nog altijd door mijn kop
Verwaaide woede zoekt het raam
Waar jij daarnet nog had gestaan

De knal die schalt nog door de gang
Ik voel de warmte schroeien op mijn wang
Scherven zwerven op de grond
De stilte snoert mij nu de mond

Mijn gedachten zoeken jou, nu de storm weer is bedaard
Heeft de tijd ons ingehaald of was het slechts de waas

Haar kleren hangen uit de kast
Ik ben ontdaan van deze onbeminde last
De spanning weken lang te snijden
En leugens niet meer te vermijden

Ik wil je enkel nog wat vragen
Vergeten hoe jou te verrassen hoe je te behagen
De deur naar vrijheid staat nu wagenwijd open
Ik hoef alleen nog aan te lopen

Zwijgend water
(Marino van Liempt)

Ik loop langs zwijgend water
Zonder opzet, zonder plan
Geen vroeger en geen later
En niets dat mij overkwam

Ik wil drijven in de leegte
Want ik wil niet denken aan
Nee, ik wil niet in beweging
Alleen maar langs dit water gaan

Loop ik langs het stille water
Eenzaam langs het stille water
Luister naar het stille water

Mijn vooruitgang automatisch
Zonder richting, zonder spoor
Probeer niets achter me te laten
Nee, ik wil alleen maar door

Blijft mijn ritme onveranderd
Adem ik hetzelfde lied
In een eenzame processie
Op een bedevaart naar niets

Zachtjes gonzen de gedachten
Krijgen langzaam aan weer vorm
Ik probeer uit alle macht … om
Te verjagen met een storm

Alles uit
(Marino van Liempt)

Gekrast op mijn netvlies, in een klare lijn getekend
De curven die je silhouet bepalen
Scherp als je nagels die me kippenvel bezorgen
En welvingen, waarin ik kan verdwalen

Neemt de tijd me terug, naar de waan van mijn gedachten
Naar ons moment in oneindigheid
Opgewonden schemer, die toevallige ontmoeting
Werden we door vurigheid verleid

Jou herken en vind ik wel, zelfs met mijn ogen dicht
Ik hoor je zoet bevel: Alles uit, behalve het licht
Jou herken en vind ik wel, zelfs met mijn ogen dicht
Ik hoor je zoet bevel: Alles uit, behalve het licht

Ik drijf achter je aan, en ik volg je naar je kamer
Blind voor alle dingen om me heen
Brand jij in mijn ziel de allerstoutste woorden
En mijn lichaam dat begrijpt die taal meteen

Stort me zonder voorbehoud zo in het vagevuur
Zelfbewust, totaal niet meer verlegen
Onder hete lampen, smelten we dan samen
En we brengen alles in beweging

Voorbij
(Marino van Liempt)

Jij bent bij mij als ik alleen ben
Ben ik bij jou als jij alleen bent
Ik hoor je stem als ik alleen ben…
Ik zal altijd aan je denken
En jij zult altijd aan me denken
Al ben je tijden, mijlen, landen ver van mij

Ga met mij,
kijk naar mij en zucht met mij
slaap met mij en leef bij mij
Ga met mij,
Ging met mij en keek naar mij
Ben met mij en bleef bij mij
Voorbij, voorbij

Een leven lang waren we samen
Besluiten die we samen namen
Beloftes altijd na gekomen…
Wij zouden alles samen delen
Liefde, geld, de wijn en ons leven
Ik drink de wijn … helemaal alleen

Ik hoor bij jou
En jij bij mij
Ik houd het vast
Nooit meer voorbij

VAN DE CD 'SMAAKMAKERS'

Echt waar
(Marino van Liempt)

Soms dan dacht ik het te weten
Van de hoed en van de rand
‘k Las de zwaartse filosofen
Nietsche, Goethe, Marx en Kant

Zeg wat goed is en wat kwaad is
En wat ertussenin
Leer mijn leven echt te vieren
Want dat is toch echt de zin

Na mijn zoektocht naar cohesie
Regelmaat en zekerheid
Kwam ik slechts tot de conclusie
‘k Ben al mijn zekerheden kwijt

Ik zag een jongen en een meisje
Beiden met een hockeystick
Ze kwamen net terug van de training
Stonken erger nog dan ik

Maar zij die hockey praktiseren
Zijn tot douchen niet bereid
Fietsen in hun trainingspakken
Let maar op! Een zekerheid

Ik heb na al die jaren een ding dat ik zeker weet
Hockeyers die douchen niet als ze hebben gezweet

(Maar dat is toch vies) Echt waar
(Niet te geloven) Echt waar
(Maar dat is toch smerig) Echt waar
Echt waar Echt waar

En toen kreeg ik een relatie
Vol begrip en vol respect
Elke dag hetzelfde liedje
Dus dat leek me wel gedekt

Nou, mooi niet want ze verlangde
Variatie, avontuur
Maar van mijn interpretatie
Daarvan … was ze overstuur

Spelen met vuur
(Marino van Liempt)

Zestien oktober in het jaar drieëntachtig
Gelaten naar binnen, de reus op bezoek
Vrede met ons lot, want al vast staat de afloop
De leeuw zou gaan heersen, de muis in de hoek
De hemel liep leeg met een donkere regen
De stemming zo grijs als het staal en beton
De speaker sloot af met nog twee nummerborden
Het fluitje dat klonk en de wedstrijd begon

De leeuw die verkeerde in hogere sferen
Ze hadden de wijn van de winst in hun lijf
Vertoonden hun kunsten, en toonden zich meester
Maar wij bleven knokken, we hielden ons stijf
Tot aan de pauze toe, bleven we veilig
Tot aan de rust bleef de score nul-nul
Het vuur laaide op, en zo steeg het zelfvertrouwen
Het muisje begon aan voorzichtig gebrul

En we spelen met vuur
Ja, we kraaien de victorie
En we spelen met vuur
Tot het einde van de strijd
Het is erop of eronder, alles of niets
Het is de hoogste tijd om te ...
Spelen met vuur ... om de top te bereiken

De tweede helft met de bal aan de voeten
Rukten we op langs de rand van het veld
Net in de zestien een passje op maat
Hij dook en hij kopte en werd toen een held
De één op het scorebord gaf hem de vleugels
Hij kreeg weer de bal en ging als een raket
Hij stak toen eenvoudig het halve veld over
En prikte opnieuw bij de reus in het net

Nog even later werd het wonder volkomen
Alweer voor de keeper, een zekere tik
Een magische bal in een boog ging het doel in
Een brok in mijn keel en mijn ziel in de fik

Jezus
(Marino van Liempt)

Een flinke bos met haren
Een baardje en een snor
Liep hij over het water
En hij zakte er niet door
Oh nee, want Jezus was een superheld

Had je zin in water
Of hield je niet van wijn
Dan was het maar te hopen
Dat hij er niet bij zou zijn
Oh nee, want Jezus was een superheld

Jezus was een superheld
De beste van zijn tijd
Dus zing nu allen luid
Jezus is een kei

En kreeg je nog een tientje
Van je overleden neef
Kwam hij effe langs
En hij bracht hem weer tot leven
Oké, want Jezus was een superheld

Maar was je stekeblind
Met een lelijke vriendin
Hij knipte met zijn vingers en
HOP! Je kon haar zien
Oh nee, want Jezus was een superheld